I dag er det siste dag på jobb. Ute er det nesten tredve grader, og alt for varmt. Det begynner altså å nærme seg våren her nede. Eg køyrde faktisk aleine til jobb i dag. Dei andre som jobber på hubben har enten teke seg fri eller er sjuk. Siden eg tar fri imorra, så er det ikkje så ille. Det var faktisk lite spenning i det å kjøre sjølv også. Det gikk så bra at det nesten var litt urovekkande. Ingen kø, og ingen skumle forbikjøringer. Men eg seie bare "bank i bordet", for eg er bare halvvegs. Eg må jo attende til Colony i ettermiddag. Vi hadde presentasjonene av forretningsplanen på tirsdag. Eg må si meg fornøyd med verket. Eg skulle gjerne ha jobba litt til med det, men det vart dessverre knapt med tid på slutten. I kveld er det "graduation dinner" og utdeling av karakter, så då får vi vite kor bra det egentlig gikk. Over halvparten av gruppa vår drar tilbake til Norge på søndag, men eg venter litt. Flyet mitt går ikkje før onsdag, men eg har funne ein billig backpacker som eg kan bu på i mellomtida. Bruke dagane på å ligge i ro og ikkje gjøre noko. Sidan det er så få dager att, så er det veldig lite som hender. Eg må bare si at eg angrer ikkje på denne sommare, men gler meg til å vende nasa nordover, og fly mot kaldare strøk.

No har eg tatt buss i Sør Afrika og. Eg tok buss klokka halv ni på fredags morgon fra Johannesburg sentralstasjon. Den låg i eit område som heiter Hillborough, og det Oslo S stiller seg ganske i skyggen av dette område. Det er ikkje plassen å stikke aleine... Men inn og ut av buss stasjonen, tett fulgt av Philipp og Silje, gikk greit. “Luxury Coaches” - turen min tok nesten åtte timer. Vel framme i Durban møtte eg vertsfamilien min. De har flytta litt nærmare Durban, og bur no i eit hus i Kloof. Den yngste vertssøstra mi, Jessica, har dratt til Tyskland for å vere AuPair i tre månader, så no var det bare mine vertsforeldre og Darryn att i huset. Det var litt merkeleg å vere der utan både Lana og Jess. I Durban var eg på beachfronten, og såg på livet der. I tillegg tok vi ein biltur langs noko som heiter “Midlands Meander”. Det er ein tur med fantastisk utsikt. Den er nok vakrare om sommaren når alt er grønt og frodig, og ikkje om vinteren når alt er brunt og tørt. Vi var bl.a. på ein iskremfabrikk og åt heimelaga iskrem, og vi var på besøk hos nokon som laga “wind chimes”. Eg drog til Cape Town, the Mother City, på mandagen. Der var vi inne på eit fort, som innehold eit museum som skulle vise den militære historia til byen. Det var ganske lite interessant, så vi drog vidare til Kapp det Gode Håp. Nasjonalparken som Kapp ligg i er skremmande likt vestlands nature, med lyngheier og fjell. Så når vi kjørte med opne vindauger langs kysten, på veg ut mot det sørlegaste punktet, var det nesten som å vere heime att.

No kjem det litt meir om Mosambik turen. Mosambik er litt ulikt Sør Afrika på mange måter. Det første store skilnaden vi opplevde var standarden på vegane. Den var utruleg dårleg. Det var store hol midt i vegen, og det var ikkje alltid meir enn 1,5 kjørefelt. I tillegg så stod det av og til lastebiler i vegen og tok pauser. Vi såg faktisk ein lastebil som hadde stoppa, og hengt opp vasken sin mellom bilen og treet. På forhånd hadde vi blitt advart om politiet, som likte å stoppe utlendinger, og gjerne loppe dei for litt penger. Vår bil blei stoppa kun ein gong i Mosambik, då hadde vi visstnok kjørt over ei heilstrukke linje. Eg kan ikkje hugse å ha sett ei heilstrukke linje i Mosambik, men vi godtok bota på 1 million Mosambik penger. Der vi budde var det bare oss nesten. Det låg ein restaurant eit stykke bortanfor på stranda, men ellers var det bare "vår" hytte det budde folk i. Så i tillegg til oss var det bare lokalbefolkningen og bygningsarbeidere. Eg har aldri opplevd å ha mykje strand for meg sjølv, det var ganske herlig. Det vi gjorde om dagane var å leike med ball, gå langs stranda, sole oss, og bade. I tillegg gjorde eg eit forsøk på å lage eit sandslott, men ein kan ganske raskt konkludere at det er noko som hører barndommen til. Eg har verkelig ikkje den rette tålmodigheten til slikt lenger. I morra drar eg til Durban, og etter helga er det Cape Town, the mother city. Herlig... Men vi har og begynt å oppleve litt tidsnød. Det er ikkje lenge til oppgava vår skal leveres på Wits, og det er masse som mangler. I dag er det faktisk under ein måned til eg har norsk jord under føttene. Det er det både trist og herleg å tenke på.

Hei hei alle sammen, i helga var eg paa ekte afrika safari og saag elefanter og sjiraffer. :) Det var utruleg kjekt. Vi budde inne i nasjonalparken, Pilansberg, i ei fin leilighet. Det var ein ganske avslappendes helg egentlig.

 

Det var kun 6 grader då eg dro på jobb i dag tidleg.... I dag tenkte eg at eg skulle skrive litt generelt om Sør Afrika og grunderskolen. Sør Afrika er eit ganske interessant land å vere i, da tenkter eg ikkje bare på at det har ein vakker natur og utruleg mange bra turistmuligheter, men det er også eit land i konstant endring. Det er ganske fantastisk å se kor mykje eit land kan endre seg etter 10 år med demokrati. Det er framleis store skilnader når det kjem raser, men ein prøver så godt ein kan å endre på det. Akkurat no så er det BEE, Black Empoverment Economy som står i fokus. Det er noko liknande kvinnekvotering i norge, bare at her er det svarte som blir kvotert. Det som eg var mest skeptisk til her var nok sikkerheten og den sterkt reduserte friheten som vi kom til å få. I dag føler eg meg ganske sikker, og eg har framleis ein viss frihet. Friheten er riktignok sterkt redusert i forhold til norske forhold, men eg kan gå utanfor portane till hotellet om vi er fleire enn ein, og vi kjører i det meste av Johannesburg (utanom Hillborough og Sentrum). Om kveldane så er det faktisk ein del lokale som inviterer oss ut. Det er spennande å oppleve dei store kontrastane som desse lokale lever under. Vi har møtt nokre som lever ganske rikt liv ressursmessig, og andre som har normal standard. Vi har undervisning ein gong i veka. Forelesaren, Sean Templett, vår er utruleg dyktig, og undervisningsopplegget er ganske likt eit MBA kurs i entrepenørskap. Sean har sjølv starta ei rekke firma, nokre bra, andre dårlege, så han dreg fram desse i timane, i tillegg til tidligare elever, og andre vellykka entrepenører. Det er ein del forbredelse til timane, og vi skal skrive ein forretningsplan i tillegg, så det er ein del arbeid. Men det er ein fantastisk måte å ha sommerferie på!!! Om det er nokon som vurderer å søke så har eg lagt ut linken til gründerskolen på sida (og eg set pris på om du set mitt namn på som den som anbefalte gründerskolen) og om det er noko du lurer på om gründerskolen er det bare å spør. (kommentar på bunnen av sida)

I går kjørte eg fra kjøpesenteret og til hotellet, og i dag så kjørte eg på motorvegen, i 120!!! For dei som kjenner meg, kan dei vel tenke seg at eg var litt nervøs. Rundt meg suste taxier (galne overlassa minibusser) og biler på begge kanter, og eg beholdt roen som bare det. Bortsett fra eit par feilgrep der eg brukte vindusviskeren istedet for blinklys, og litt bomming på giringa (alt er jo speilvendt) så gikk alt bra. Tom i "smash and grab" krysset like ved jobb. (de har faktisk varselskilt der det er stor fare for at folk knuser ruta de, eller for at nokre steler bilen). Vi har vert på kurs i sikkerhet her nede, så vi vet korleis vi skal forholde oss i vegkryss. Nokre enkle regler; legg veska i bagasjerommet, lås dørene, ikkje stopp på rødt om det ikkje er nødvendig, stopp slik at du kan se bakhjulene på bilen foran (da kan du slippe unna om nokre prøver å "låse" deg mellom to biler), og ikkje oppfør deg aggresivt. Det var vel alt for no, skriv gjerne kommentarer om kva dere vil vite mer om eller se bilde av.

No har eg vert i Sør afrika i meir enn to veker. Beklager at eg har vert skikkelig dårlig til å blogge, men det er alltid muligheter til forbedring. Eg har no begynt å jobbe på eit firma, APD, der de har internett tilgang, så no har eg iallefall muligheten til å holde kontakten oppe. Jobben min hos APD kjem stort sett til å gå ut på å teikne i pro engineer. Det er først og fremst nokre helikopterdeler som eg skal teikne, så eg håpar å få lære litt om helikopter i tillegg. I løpet av den tida vi har vert her har vi fårr gjort litt sightseeing. Eg legg ut eit bilete av løver fra løve parken, litt mark (lunsjen vår en dag...), og eit bilde av meg på veg til Durban. Durban ligg på østkysten, og det var deilig å se havet att, og kjenne litt fuktig luft. I johannesburg er vi 1750 over havet og det er tørketid. Mao ganske herleg å vere ved kysten. Det kjem meir her snart, men no må eg jobbe litt. Skal jo teikne helikopter seinare ;o)

Hei,

No er eg her men har veldig daarlig tid. Skal paa forelesning om fem minutter. Ville bare si at mobilen min ikkje funker enno, men haaper aa faa den i gang snart. Haaper og aa faa bedre tid paa internett om nokre dager.

 

God sommer!!!

Det er kun ein dag att!!! Eg gler meg. Magen er litt i ulage pga alle nervene, men ellers er alt bra. Sekken min er nesten ferdig pakka. Eg har tom kjøpt eit magebelte til å ha pass og reiseforsikring i. Dei andre 17 som også skal vere saman med meg er antageligvis i Johannesburg no, og sitter ved badebassenget og nipper til sin jack Daniels. Eg har lagt til ein link til staden vi skal bu. Vi er 3 som deler ein suite, og komplekset vi bur i ligg i bydelen Sandton, nord i Johannesburg. Når eg kjem til Sør Afrika, får eg eit sør afrinkansk mobilnummer. Det er +27 83 345 2572. Så om dere ønsker å prate så er det bare å ringe. Telefonnummeret blir nok ikkje aktivisert med ein gang eg lander, men i løpet av nokre dager så skulle alt vere i orden. Til slutt vil eg gjerne helse venner og kjente og ønske alle ein riktig god sommer. Send meg gjerne ein mail, det er alltid trivelig a vite kva alle andre gjer. Om du kjem på ein god ide eg kan "gründe" er det også godt å få vite ;o)

Ja, no er det kun 5 dager att. I dag har eg fått tre sprøyter, hepatitt A, difteri og ein til. I tillegg har eg skaffa meg eit internasjonalt førarkort, og for å avrunde dagen tok eg ein eksamen i strømningslære 2 :o). I morra er det kun fire dager att, og eg er ganske nervøs... Det er forresten fare for flystreik imorra.

No er det verkeleg ikkje lenge att. Det gjenstår kun to eksamener, men eg har greid å få ei lita pause i lesinga grunna sjukdom :o( Men eg gler meg veldig mykje framleis. Før avreise må eg framleis ordne internasjonalt førarkort, forsikring på mac og kamera, og eit bevis på at eg har pengar. Det som vekker størst uro i magen no er altså ikkje baktereier, men ein viss reise sørover.

No er det bare to dager, to veker og fire eksamer att til eg skal reise. Gleder meg, gleder meg, gleder meg sinnsykt. Grunnen til at eg vel å opprette denne bloggen er vel hovudsakleg det at det gjer livet enklare for meg som ellers ville glømt å sende ein mengde med mail, og dei som ikkje er så interessert i kva eg gjør på andre sidan av kloden ein varm juni dag, skal få sleppe det :o). De første vekene no vil det forhåpentligvis vere lite aktivitet her, da eg vil vere opptatt med andre ting, slik som til dømes numeriske beregninger og andre kjekke og ekstremt teoretiske saker.....